KADIN
Kendi kalesine hapsolmuş melankolik bir kadın.Her sabah yarattığı şehirlerin yıkılışını izliyor.Kafası karışmış biraz.Bir kere gülümsese bin lanet yağıyor.Amansız savaşını kazanırsa kaybedecek.Zafer sarhoşluğuyla kutlayacak mağlubiyetini. Gün ışığına muhtaç dostlar gece olunca basit birer aynalar.Anlamıyor kadın anlayamıyor.Korkuyor dönüşmekten, terk ederse kalesini herkesleşmekten. Geride bıraktığım tüm dostlarım, tüm sevdiklerim ve tüm sevmediklerim için...