8 Mart Dünya Ölü Kadınlar Günü

 Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk kadın tıp doktoru - Safiye Ali

Bugün 8 Mart Dünya Kadınlar Günüymüş. Tam da öncesinde 2 kadın cinayeti haberi almışken. Ben de bir kadın olduğuma göre bu konu hakkında birkaç kelam etmeyi kendimde hak görüyorum.

Öncelikle benim için paylaşması bir hayli zor olan bir şeyden bahsetmek istiyorum:

'TACİZ'.Bunu uzun bir süre kimseye söyleyemedim çünkü insanların bana "taciz mağduru" gözüyle bakmalarından korktum.Yanlış anlaşılmaktan çekindim.Ne acı değil mi? Oysa hemen hemen her kadın bu korkunç olayı maalesef ki yaşıyor ve maalesef ki susuyor. O günü hayal meyal hatırlıyorum. Ama hatırladığım en net şey yaşadığım duygular. Nasıl tarif edebilirim bilmiyorum ama deneyeceğim. Korku, öfke, nefret ama en çok kendinden iğrenme hissi. Çok saçma değil mi? Ben niye kendimden iğreneyim? Çünkü hiç bir şey yapamadım. Dondum kaldım sanki. Daha güçlü olmayı isterdim. Hani tecavüz davalarında mahkemeler  kadın çığlık atmamış, direnmemiş diye indirim uyguluyorlar ya hayatımda en çok kahrolduğum durum. Çünkü az da olsa anlayabiliyorum neden çığlık atamadığını, neden donup kaldığını. İnsanı öldürmenin iki yolu var aslında birincisi tam olarak bu, içindeki iyi şeyleri öldürmek diğeri ise fiziken öldürmek ki o da bu aralar hayli artmış durumda. Eski eşini evladının gözü önünde döven adamın videosunu gördüm bugün. Kadın bayılmıştı. KADIN BAYILMIŞTI. Ama canavar hala vurmaya devam etti. Bu insanlar aramızda dolaşıyor.Tehlikenin farkında mısınız? Biz hangi ara bu kadar yozlaştık, hangi ara bu insanlar pişkin pişkin elini kolunu sallayarak sokakta gezer oldu? Gerçi İbo Show'un hala izlendiği ülkemde bir katilin, tecavüzünün, pedofilinin ortalıkta serbestçe gezmesi de çok absürt sayılmaz.

Ben bunları neden buraya yazdım bilmiyorum. Gerçi blog benim olduğuna göre istediğimi yazabilirim :). Hepimizin 8 Mart Dünya Kadınlar günü kutlu olsun. Kadınların ölmediği, çocukların gülümsediği bir dünya temennisiyle...