ÖLÜM BİR UYANIŞTIR
Kalan yıllarımı zamansız göçmüş ruhlara verebilsem keşke.
Belki onlar hak ettiği kalitede yaşar benim aksime.
SKELETON FLOWER
"iskelet çiçeği" herkesin aksine benim en sevdiğim çiçektir. Sen ölüyorsun ya gözlerimin önünde... Mağrur, gururlu başın düşüyor.Gözlerinde bir nazar, susuyorsun.Sen kadere mağlupsun son nefesinde.Yok,gelmiyor elimden hiçbir şey.Sen çırpındıkça ben batıyorum.Yokum sanki, hiç var olmamışım... Karanlık iniyor gözlerime.Beklemek çok zor.Ölüm vaat ediyor saatler.Düşünemiyorum, garip bir farkındalık var üzerimde.Ağlıyorum.Sen dermansızsın yine.Anlaşmak için sözcüklere gerek yokmuş, anlaşıyoruz. Korku bu mu?Sen kasılıp titredikçe yer sallanıyor.Dengemi yitirdim, çarpa çarpa ilerliyorum ütopyamda.Şekiller karışıyor yüzüne, yok oluyorsun.Sonrası boşluk. Hangi umuda tutunsam eriyor, araf gibi. "Keşke"ler boğuyor beni, seni ölüm bekliyor. Sevileni kaybetmek ne acı.
Peki ya yaşamazlarsa ya senin aksine senden daha kötü şekilde yaşarlarsa bu ihtimal her zaman olacaktır, sanki babası olmayan birisinin her zaman bir babaya ihtiyaç duyması ama babası olup her gün dayak yiyen birinin babasız olmaya ihtiyacı olması gibi.
YanıtlaSilİhtimaller hep var. En güzeli de bu belki de.
Sil