SEVGİLİYE MEKTUP
Sevgili sevgilim;
Seni sevmek tıpkı ateşi sevmek gibi. Sıcak, parlak, çıtır çıtır ama tehlikeli. Kontrol altına alamadığım her kıvılcım, kalbimde bir orman yakmaya meyilli. Senden uzaklaşırsam donacağım, biliyorum. Belki de bu yüzden üzerine çok geliyorum. Eeee ne demiş şairim:" Uçmayı öğrenmeden göçmeye mecbur kalmış bir kuş gibi kalbimiz." Ben de düşünüyorum elbet. Beraber diyorum beraber öğrensek uçmayı, sevmeyi? Ve bazen sevgi de yetmiyormuş. Saygı, güven, anlayış da temel taşlarıymış ilişkilerin. Bana güvenmek zorundasın. Ben bir kuş değilim, beni tutup kafese koyamazsın. Şayet bunu denersen hep bir hüzün kalır gözlerimde, kanatlarımda hürriyetin özlemi. Zorunda olduğum için değil, seni sevdiğim için yanında durmak istiyorum. Lütfen sevgilim, bize izin ver.
Gökyüzüdür aşk sevgili. Salsam ya uçarsan korkusu var içimde hep. Baktığımda gördüğüm maviye üzülmemek için seni o kafese koyuyorum. Pamuklara saramam seni,canın acır. Kanadına dokunursam canım acır. Yelden sakınan seni ben kendi ellerimle uçuramam. Gel ne yapalım biliyor musun; kafesimizi kendimiz kuralım. Sen seç nasıl olacağını. Tahtalarını istediğin renge boyayalım. Hangi yapraklardan olsun dersen o yaprakları toplayayım yatağımız için. Sahi telleri de mora boyasak mı? Tek bir isteğim var senden,kapısı olmasın evimizin. Korkma ben korurum seni. Ama bir gün gitmek istersen ben uyurken git olur mu. Dönmek istersen geri ellerinle boyadığın bir kafesin, bahar yapraklarıyla döşeli bir yatağın ve yıldızları yorganın altına saklayıp sana hep mavi olan bir sevgilin bekliyor olacak seni. Git ki içinde kalmasın kanatlarındaki özgürlük aşkına olan inancın. Ama lütfen erken gel,güz olmadan,kışa kalmadan gel. Sana olan sevgim,ateş olan sevgim beni yakmadan gel...
YanıtlaSil